JAK ĆWICZYĆ ETIUDY CHOPINA ? →     Wprowadzenie     op. 10 nr 1     op. 10 nr 7     op. 10 nr 12 (wideo)     op. 25 nr 11 (wideo)     op. pośmiertne nr 1 (wideo)
TECHNIKA PIANISTYCZNA - PRAKTYKA →     Rady wstępne     Etiudy Chopina     Grać Liszta łatwiej     Debussy - “Toccata”     Gimnastyka i kontuzje
JAK GRAĆ LISZTA ŁATWIEJ I POPRAWNIEJ? →     Cytaty z Liszta i Chopina     Sonata h-moll     Mazeppa     Feux-follets

Rozwiązania techniczno-interpretacyjne

Chopin - Etiuda h-moll, op. 25 nr 10 „Oktawowa”

1. Części skrajne (t. 1-28 i 100-119)
Takty 1-4 (przykład nutowy poniżej): wyjaśnienie działania impulsów z barku znajdziesz w rozdz. 10 punkt 10.5.3.2.

Zieloną linią falistą naszkicowałem oscylacje barku przenoszone na ramię i nadgarstek.
UWAGA! Oscylacje te są amortyzowane i wspomagane pracą kręgosłupa - zobacz wideo poniżej.

Zwykło się uważać, że aparat ruchowy pianisty sięga od czubka palca do barku, co nie jest dokładne. W istocie rzeczy jest nim całe jego ciało - począwszy od pięt mocno opartych na podłodze, poprzez całą długość kręgosłupa, aż do głowy, której ruchy do przodu i do tyłu mają za zadanie zwiększać lub zmniejszać nacisk tułowia na ramiona, a za ich pośrednictwem - na klawiaturę.


2. Część środkowa (t. 29-103)
W punkcie 4 Metody Woytowicza piszę o zasadzie Chopina „To samo nie znaczy tak samo”. Wykonania Woytowicza były w tym względzie szczególnie urozmaicone - posłuchaj jego interpretacji środkowej części (takty 29-99) tej Etiudy - części szczególnie obfitującej w powtórzenia fraz podobnych lub identycznych.

W części tej jest zbyt wiele głosów do wyprowadzenia i do zróżnicowania, aby je wszystkie tutaj opisać. Jako przykład interpretacji Woytowicza niech nam posłużą jednakowe na pierwszy rzut oka takty 47, 67 i 87. W wydaniu PWM (Paderewskiego) wszystkie te takty rzeczywiście wydrukowano jednakowo, z przednutką (jak w takcie zaznaczonym na niebiesko w górnym przykładzie). Urtext Henle podaje takt 87 bez przednutki, a Woytowicz gra w sekwencji ścisłej i logicznej (przykład dolny): t. 47 bez przednutki, t. 67 z jedną przednutką, a t. 87 z dwoma. Dzisiaj trudno powiedzieć, czy była to jego osobista interpretacja, gdyż równie dobrze może ona być daleko wcześniejsza, nie wykluczając samego Chopina.
Wydanie Henle (Urtext)
Wersja Woytowicza

3. Z mojej pedagogicznej praktyki
Nigdy nie wiadomo, jakie porównanie może przemówić uczniowi do wyobraĄni. Pewnego razu, usłyszawszy w tej części jakieś niedokładności w legato PR, poleciłem jednemu z moich uczniów zagrać ten sam fragment bez pedału. Okazało się, że górna linia oktaw, owszem, była grana całkiem dobrym legato, ale jego kciuk wykonywał dość lekkie non legato. Grałem, pokazywałem i tłumaczyłem, jak to należy zrobić, ale rezultat wciąż nie był zadowalający. Wreszcie zdesperowany mówię: słuchaj, kciuk musi wykonywać takie „glistowate” ruchy. Chwyciło

[...]  Pełna wersja dostępna dla moich uczniów na stronach prywatnych.
Zaloguj się   Cennik   Mapa serwisu   Napisz do mnie
Internetowy coaching pianistyczny, poziom zaawansowany - informacje

 

Chopin - Etiudy Wprowadzenie
Opus 10 nr 1 2 3 4 5
6
7 8
9
10
11
12v
Opus 25 nr
1
2
3
4
5
6
7v
8
9
10 11v
12
Opus pośmiertne nr 1v 2
3
v = Wideo
W tej chwili nie mogę zamieścić tutaj wszystkich moich ćwiczeń.
Jeżeli masz pytanie dotyczące innej Etiudy - napisz do mnie
(pierwsza odpowiedź GRATIS - zob. Cennik).
OTWÓRZ „Opinie o serwisie internautów i moich uczniów”
ALBO
↓ Najedź kursorem na tekst poniżej ↓
  • 01.jpg
  • 02.jpg
  • 03.jpg
  • 04.jpg
  • 05.jpg
  • 06.jpg
  • 07.jpg
  • 08.jpg
  • 09.jpg
  • 10.jpg
Jesteś tutaj: Praktyka Jak ćwiczyć Etiudy Chopina? Chopin - Etiuda h-moll, op. 25 nr 10 „Oktawowa”